ΤΟ ΑΣΤΡΙΚΟ ΦΩΣ

 

Από καταβολής της ανθρώπινης παρουσίας, από την πρώτη αυγή της Απόκρυφης Σοφίας, οι περιοχές που οι Στοχαστές τις θεωρούσαν έμπλεες αιθέρα, έχουν αποτελέσει αντικείμενο εξερεύνησης των Ενορατικών κάθε εποχής. Αυτό που γενικά οι άνθρωποι θεωρούν απλώς κοσμικό Χώρο, που είναι μια αφηρημένη περιγραφή, θεωρήθηκε από όλους ανεξαιρέτως τους Ινδούς Ρίσι, τους Χαλδαίους Μάγους, τους Αιγύπτιους Ιεροφάντες ως η μοναδική αιώνια Ρίζα του παντός, τόπος παιχνιδιού όλων των Δυνάμεων της Φύσης. Είναι η κεφαλοπηγή του συνόλου της επίγειας ζωής κι η κατοικία του (για εμάς) αόρατου πλήθους υπάρξεων – πραγματικών όντων, μόνο υπό μορφή σκιάς, συνειδητών και μη, νοημόνων και μη – που μας περιβάλλουν πανταχόθεν. Αλληλοδιαπερνούν τα άτομα του δικού μας Κόσμου και δεν μας βλέπουν, όπως άλλωστε ούτε κι εμείς τα βλέπουμε ούτε τα αισθανόμαστε με τα αισθητήρια όργανά μας. Για τον Αποκρυφιστή, «Χώρος» και «Σύμπαν» είναι συνώνυμα. Στον Χώρο δεν υπάρχει Ύλη, Δύναμη ή Πνεύμα. Υπάρχουν όλα αυτά και πολλά περισσότερα. Υπάρχει το Ένα Στοιχείο, η Ψυχή του Κόσμου (Anima Mundi) – Χώρος, Ακάσα, Αστρικό Φως – η Ρίζα της Ζωής που, με την αέναη, ακατάπαυστη κίνησή του, σαν τα ύδατα του ωκεανού που δεν ηρεμούν ποτέ εξελίσσεται μόνο για να ξανα-απορροφήσει κάθετι που ζει, αισθάνεται, σκέπτεται και υπάρχει εντός του.

Όπως αναφέρεται στο «Αποκαλυμμένη Ίσις» είναι:

«….ο συνδυασμός χιλιάδων στοιχείων αλλά και η έκφραση ενός και μόνον Πνεύματος – ένα χάος για την αντίληψη, ένας τέλειος κόσμος για την λογική.»

Αυτά πρέσβευαν πάνω στο συγκεκριμένο θέμα όλοι οι μεγάλοι αρχαίοι Φιλόσοφοι, από τον Μάνου μέχρι τον Πυθαγόρα και από τον Πλάτωνα μέχρι τον Παύλο.

«Αφού είχε επέλθει η διάλυση [Πραλάγια], το μέγα Ον [Πάραμ – Άτμα, ή Παρα-Πουρούσα], ο αυθύπαρκτος Κύριος, από τον οποίον και μέσω του οποίου κάθετι υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει, ….αποφάσισε την απορροή των διαφόρων πλασμάτων από την δική του ουσία.»(1)

Οι ψυχικές δυνάμεις και εκείνες που προξενούν ψυχικές διαταραχές, οι «ιδεοκινητικές» και «ηλεκτρο-βιολογικές δυνάμεις», η «ληθαργούσα σκέψη» και οι θεωρίες για την «μη-συνειδητή εγκεφαλική υπερένταση» μπορούν να συμπυκνωθούν σε δύο λέξεις: στο Καμπαλιστικό ΑΣΤΡΙΚΟ ΦΩΣ.(2)
Άλλο όνομα για τον Παγκόσμιο Νου

Ερώτηση: Ποιά σχέση έχει ο Αιθέρας με το Πνεύμα και την Ύλη;

Απάντηση: Πρέπει να διακρίνετε μεταξύ τους τις έννοιες «Αιθέρας» και «Κοσμικός Αιθέρας». Η πρώτη έχει σχέση με το θείο, η δεύτερη με την ύλη και τις καταχθόνιες δυνάμεις. Ο Κοσμικός Αιθέρας είναι το κατώτατο στην επταμερή διαίρεση του Ακάσα-Πραντάνα, αρχέγονης ουσίας του Πυρός. Ο Αιθέρας-Ακάσα είναι η 5η και 6η αρχή του Κόσμου – δηλαδή, αντιστοιχεί στο Μπούντι-Μάνας του ανθρώπου. Ο Κοσμικός Αιθέρας είναι το Κοσμικό του κατάλοιπο που αναμειγνύεται με το ανώτατο στρώμα του Αστρικού Φωτός. Ξεκινώντας με την Πέμπτη Ρίζα-Φυλή, θα εξελιχθεί πλήρως μόνο κατά την έναρξη του Πέμπτου Γύρου. Ο Αιθέρας είναι Ακάσα στην ανώτατη όψη του και Κοσμικός Αιθέρας - Ακάσα, στην κατώτατη. Με την πρώτη έννοια, αντιστοιχεί στον Πατέρα-Δημιουργό, τον Δία, τον Πατέρα Αιθέρα. Με την δεύτερη, αντιστοιχεί στον καταχθόνιο Όφι-Εκμαυλιστή, το Αστρικό Φως των Καμπαλιστών. Σ’ αυτή την δεύτερη περίπτωση, πρόκειται για πλήρως διαφοροποιημένη ύλη. Στην πρώτη περίπτωση, για διαφοροποιημένη μόνο υποτυπωδώς. Με άλλα λόγια, το Πνεύμα γίνεται αντικειμενική ύλη. Και η αντικειμενική ύλη ξαναγίνεται υποκειμενικό Πνεύμα, όταν παρακάμπτει τις μεταφυσικές αισθήσεις μας. Ο Αιθέρας έχει ην ίδια σχέση με τον Κόσμο και τη μικρή μας Γη που έχει το Μάνας με τη Μονάδα και το σώμα. Επομένως, ο Κοσμικός Αιθέρας δεν έχει καμμία σχέση με το Πνεύμα, ενώ έχει στενότατη σχέση με την υποκειμενική ύλη και τη Γη μας.(3)

Πνευματικό Πεδίο: Αλάγια (Παγκόσμια Ψυχή)- Ακάσα

Ψυχικό Πεδίο: Πρακρίτι (Ύλη ή Φύση) – Αστρικό Φως ή Όφις ( 4)

Γιατί, όπως διδάσκει ο Αποκρυφισμός, εάν ο Ανώτερoς Νους – αμετάβλητος και αθάνατος - είναι από την θεία ομογενή ουσία του Αλάγια-Ακάσα (2) ή Μάχατ – η αντανάκλασή του, ο Προσωπικός Νους, είναι μια προσωρινή «Αρχή» της ουσίας του Αστρικού Φωτός. Σαν μια καθαρή ακτίνα του «Υιού του παγκόσμιου Νου», δεν μπορεί να λειτουργήσει στο σώμα και παραμένει αδύναμο πάνω από τα τρικυμιώδη όργανα της Ύλης. Έτσι, ενώ η εσωτερική του σύσταση είναι Μανασική, το «σώμα» του ή μάλλον η λειτουργούσα του ουσία, είναι ετερογενής και εμποτίζεται με Αστρικό Φως, το κατώτατο στοιχείο του Κοσμικού Αιθέρα. Μέρος της αποστολής της Μανασικής Ακτίνας είναι να απαλλαγεί σταδιακά από το τυφλό, απατηλό στοιχείο που, αν και το κάνει μια ενεργή πνευματική οντότητα στο επίπεδο αυτό, το φέρνει, ωστόσο, τόσο κοντά με την ύλη ώστε να επισκιάσει εντελώς τη θεία φύση του και να αχρηστεύσει τις διαισθήσεις του.(5)

Έτσι οδηγούμαστε στο να δούμε την διαφορά μεταξύ των καθαρά νοητικών και των γήινων ψυχικών ενοράσεων των οραματιστών και των διαμέσων (μέντιουμ). Τα πρώτα προκύπτουν με έναν από τους εξής δύο τρόπους: α) με την εθελούσια παράλυση της μνήμης και της ενστικτώδους ανεξάρτητης δράσης όλων των φυσικών οργάνων, ακόμα και των κυττάρων του σώματος, κάτι που είναι εύκολο μεν, όταν το φως του Ανώτερου Εγώ εξαντλήσει και καθυποτάξει την επιρρεπή στα πάθη φύση του προσωπικού, κατώτερου Εγώ, αλλά για να επιτευχθεί απαιτεί την βοήθεια ενός αντέπτ και β) στην μετενσάρκωση κάποιου ο οποίος σε μια προηγούμενη γέννηση είχε κατορθώσει να φτάσει, μέσα από απόλυτη αγνότητα βίου και στοχευμένη προσπάθεια, σχεδόν σε μια κατάσταση αγιοσύνης σαν του Γιόγκι. Υπάρχει και μια τρίτη δυνατότητα να μπορέσει κανείς να φτάσει κατά τις μυστικιστικές ενοράσεις το πεδίο του ανώτερου Μάνας. Είναι, όμως, κάτι περιστασιακό και δεν εξαρτάται από τη βούληση του Ενορατικού, αλλά από την πλήρη σωματική του αδυναμία και εξάντληση λόγω ασθένειας ή καταπόνησης. Η Οραματίστρια του Πρεβόρστ ήταν μια τέτοια περίπτωση. Ο Γιάκομπ Μπαίμε υπάγεται στην δεύτερη κατηγορία μας. Όλες οι άλλες περιπτώσεις αφύσικων ενοράσεων, όπως διακοή, διόραση και εκστάσεις αφορούν καθαρά την διαμεσότητα.

Αλλά τι είναι το διάμεσο (μέντιουμ); Ο όρος «μέντιουμ», όταν δεν χρησιμοποιείται για αντικείμενα, δηλώνει εκείνον μέσω του οποίου είτε εκδηλώνονται είτε διαβιβάζονται ενέργειες ενός άλλου ανθρώπου ή όντος. Οι Πνευματιστές, πιστεύοντας στις επικοινωνίες με αποσαρκωμένα πνεύματα και στην εκδήλωσή τους μέσω των ευαίσθητων σε αυτές τις επιρροές ή στην επίδραση των πνευμάτων ώστε να διαβιβάζουν δικά τους «μηνύματα», θεωρούν την διαμεσότητα ευλογία και μεγάλο προτέρημα.

Εμείς οι Θεόσοφοι, όμως, που αντίθετα με τους Πνευματιστές δεν πιστεύουμε στην «επικοινωνία των πνευμάτων», θεωρούμε αυτό το «δώρο» σαν μια από τις πιο επικίνδυνες ασθένειες νευρολογικής διαταραχής. Το μέντιουμ είναι απλώς ένας άνθρωπος που στο προσωπικό Εγώ του ή στον γήινο νου του (στην ψυχή) το ποσοστό του «αστρικού» φωτός υπερτερεί τόσο πολύ ώστε κατακλύζει όλη τη φυσική του σύσταση. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, κάθε όργανο και κύτταρό του προσαρμόζεται, θα λέγαμε, υφιστάμενο μια τεράστια και αφύσικη ένταση. Ο νους βρίσκεται διαρκώς βυθισμένος στο πεδίο αυτού του απατηλού φωτός, η ψυχή του θεία αλλά το σώμα του – τα κύματα του φωτός στα κατώτερα πεδία, δαιμονικά. Γιατί δεν είναι παρά οι μαύρες και παραμορφωμένες αντανακλάσεις των επίγειων αναμνήσεων. Το απαίδευτο μάτι του δύστυχου ευαίσθητου δεν μπορεί να διαπεράσει την σκοτεινή αχλή, την πυκνή ομίχλη των γήινων απορροών, ώστε να δει μακρύτερα το φωτεινό λιβάδι των αιώνιων αληθειών. Το βλέμμα του είναι θολό. Οι αισθήσεις του, όπως είναι μαθημένος εκ γενετής σε στρεβλά θεάματα και εικόνες, όλα ριγμένα φύρδην μίγδην στα καλειδοσκοπικά κύματα του αστρικού πεδίου, σαν τον γεννημένο στις φτωχογειτονιές του Λονδίνου που έχει συνηθίσει τη βρώμα και τη δυσωδία – είναι ανίκανες να διακρίνουν το αληθινό από το κάλπικο. Κι έτσι, τα χλωμά, άψυχα πτώματα κινούμενα στα απάτητα πεδία του «Κάμα λόκα», του μοιάζουν για ζωντανές εικόνες των «αγαπημένων νεκρών». Η σπασμένη ηχώ από τις πάλαι ποτέ ανθρώπινες φωνές, περνώντας από το μυαλό του, του φέρνει καλοσυνταιριασμένες φράσεις που τις επαναλαμβάνει, αγνοώντας ότι βαθειά μέσα στο δικό του εγκεφαλικό εργοστάσιο έφτασαν στην τελειωτική τους μορφή. Κι επομένως, το θέαμα και το άκουσμα εκείνου που αν το είχε δει όπως είναι στ’ αλήθεια θα έκανε την καρδιά του να παγώσει από τρόμο, τώρα τον γεμίζει με ένα αίσθημα μακαριότητας κι εμπιστοσύνης. Πιστεύει πραγματικά ότι τα αμέτρητα οράματα που εμφανίζονται μπροστά του είναι ο πραγματικός πνευματικός κόσμος, ο τόπος όπου κατοικούν οι ευλογημένοι αποσαρκωμένοι άγγελοι.

Εδώ περιγράφουμε σε αδρές γραμμές τα κύρια χαρακτηριστικά γνωρίσματα της διαμεσότητας, γιατί δεν προσφέρεται χώρος σε ένα τέτοιο άρθρο ώστε να αναφερθούμε σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Πρεσβεύουμε – έχοντας δυστυχώς περάσει προσωπικά από τέτοιες εμπειρίες σε κάποια περίοδο της ζωής – ότι γενικά η διαμεσότητα είναι πάρα πολύ επικίνδυνη. Κι ότι οι ψυχικές εμπειρίες, όταν γίνονται δεκτές χωρίς διάκριση, οδηγούν σε πραγματική εξαπάτηση των άλλων, δεδομένου ότι το μέντιουμ είναι το πρώτο αυταπατημένο θύμα. Ακόμα χειρότερα, μια υπερβολικά στενή επαφή με τον «Παλαιό Γήινο Όφι» δρα σαν μεταδοτική ασθένεια. Τα ηχητικά και μαγνητικά ρεύματα του Αστρικού Φωτός συχνά γίνονται πρόξενοι φόνων, μέθης, ανήθικων πράξεων κι όπως το διατυπώνει ο Ελιφάς Λεβί, οι όχι τελείως αγνές φύσεις «μπορούν να παρασυρθούν χωρίς δεύτερη σκέψη από τις τυφλές δυνάμεις που δρουν στο Φως» - από τα λάθη και τις αμαρτίες που κουβαλούν τα κύματά του. (6)

ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

[Λούσιφερ, Τόμ. V, αριθμ. 28, Δεκεμβρίου 15, 1889, σσ. 344, 351]

[Αναφορικά με διάλεξη που έδωσε ο Δρ. Jerome A. Anderson σε μια συνάντηση της Free-thought Society (Εταιρείας Ελεύθερης Σκέψης) του Σαν Φρανσίσκο: Μεταφέρεται ότι είπε πως «δόθηκε στην πνευματική μονάδα του ανθρώπου ατομική επιμονή μόνο για την διάρκεια μίας μανβαντάρα ή κύκλου της φυσικής ύπαρξης.»]

Αυτή η πρόταση δεν πρέπει να παρανοηθεί καθώς μεταφέρθηκε πολύ αόριστα. Η «Πνευματική Μονάδα» είναι αιώνια επειδή δεν προέρχεται από δημιουργία αλλά η «Ατομική της επιμονή» - των ανθρώπων και των σωμάτων σε αυτή την γήινη άλυσο ή κατά την διάρκεια του κύκλου ζωής, διαρκεί μόνο επί «μία μανβαντάρα». Αυτό δεν εμποδίζει την ίδια Πνευματική Μονάδα με το τέλος της Μάχα –πραλάγια (Μεγάλη Εποχή Ανάπαυσης) να περάσει σε έναν άλλον ανώτερο και τελειότερο «κύκλο ζωής εμπλουτισμένη με τις συσσωρευμένες εμπειρίες όλων των προσωπικοτήτων τις οποίες είχε διαποτίσει το «ατομικό» Εγώ (μάνας).

[Σχόλιο πάνω σε μια πρόταση από το «Αστρικό Φως» του Νιζίντα (Λονδίνο, Θεοσοφική Εκδοτική Εταιρεία) που λέει: «Η ουσία της σκέψης του σύμπαντος δηλαδή, το αστρικό φως…»]

Σύμφωνα με την Απόκρυφη διδασκαλία, το Αστρικό φως δεν είναι «η ουσία της σκέψης» του Σύμπαντος, αλλά ο καταγραφέας κάθε σκέψης. Ό παγκόσμιος καθρέφτης που αντανακλά κάθε γεγονός και κάθε σκέψη όπως και κάθε ον και πράγμα, έμψυχο ή άψυχο. Εμείς το ονομάζουμε μεγάλη Θάλασσα της Πλάνης, Μάγια. (7)

Το Αστρικό Φως, λοιπόν, δεν είναι κάτι που διαχέεται σε όλο το σύμπαν. Αφορά τη γη μας και όλα τα άλλα ουράνια σώματα του συστήματος στο ίδιο επίπεδο ύλης με αυτό. Θα λέγαμε ότι το Αστρικό Φως μας είναι η Λίνγκα-Σαρίρα της γης μας. Μόνο που αντί να είναι το αρχέγονο πρωτότυπό της, όπως συμβαίνει με την Chhaya , ή Διπλό, το Αστρικό Φως είναι η ανάστροφη όψη. Ενώ τα σώματα των ανθρώπων και των ζώων αναπτύσσονται και εξελίσσονται κατά το πρότυπο του αντίτυπου Διπλού τους, το Αστρικό Φως γεννιέται από τις γήινες απορροές, αναπτύσσεται και εξελίσσεται κατά το γονεϊκό αρχέτυπο και αντανακλά τα πάντα αντεστραμμένα στο απατηλό κύμα του (τόσο από τα ανώτερα πεδία όσο και από το κατώτερο στέρεο πεδίο του, τη γη). Εξ ου και η σύγχυση χρωμάτων και ήχων στην αντίληψη και στη διακοή του ευαίσθητου που εμπιστεύεται τις καταγραφές του – είτε ο συγκεκριμένος ευαίσθητος είναι Γιόγκι είτε είναι μέντιουμ. Ο παραλληλισμός των Εσωτερικών Πινάκων με τους Ταντρικούς Πίνακες των Τάττβα ως προς τους Ήχους και τα Χρώματα το καταδεικνύει πολύ καθαρά στον συνοδευτικό πίνακα. (8)

1. Collected Writings, Μπλαβάτσκυ, Τόμος XIV, 412 2.C.W. Τόμ. XIV, 413

2. CW XIV, 413

3. Πρακτικά του Τμήματος Μπλαβάτσκυ, CW Χ, 384

4. Collected Writings, XI, 490

5. C.W, XII, 371

6. C.W. XII, 372-3

7. C.W. Μπλαβάτσκυ CW, XII, 58

8. CW XII, 613

! Η Ασπασία Παπαδομιχελάκη είναι συγγραφέας και ιδρυτικό μέλος του Θεοσοφικού Κινήματος - Αθήνα ULT. Το κείμενο βασίζεται στα Collected Writings της Ε.Π.Μπλαβάτσκυ

 

 

 

 

 

Back to top
Back to top