Η ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΙΩΑΝΝΑΣ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ

 

Η Ιωάννα Αλεξοπούλου-Δουκουμέ είναι η Φοιτήτρια της κατεύθυνσης μουσικολογίας στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου η οποία έλαβε την χορηγία που δίνει ο ΙΔΕΟΤΟΠΟΣ κάθε χρόνο από τα έσοδα της εκδήλωσης που οργανώνει την τρίτη Παρασκευή του Δεκεμβρίου κάθε έτους. Περισσότερα για την εκδήλωση αυτή μπορείτε να δείτε ΕΔΩ.

Η χορηγία της εκδήλωσης αυτής περιελάμβανε την μετάβαση, διαμονή και παρακολούθηση στην Μόσχα μιας όπερας και ενός έργου για μπαλέτο στο φημισμένο θέατρο Bolshoi, ενώ θα επισκεπτόταν και το Μουσείο Καλών Τεχνών Pushkin. Η Ιωάννα Αλεξοπούλου, μετά την ολοκλήρωση του ταξιδιού της, μας έστειλε την ακόλουθη επιτολή στην οποία περιγράφει τα συναισθήματα, τις εικόνες και τις εμπειρίες από το ταξίδι και τις παραστάσεις που είχε.

Στο κείμενο διατηρήσαμε το πολυτονικό σύστημα που η ίδια χρησιμοποιεί. Οι φωτογραφίες που συνοδεύουν το κείμενο είναι λίγες από τις πολλές που μας έστειλε και τις οποίες τράβηξε η Ιωάννα.

*****

Φέτος, χάρη στὴ χορηγία τοῦ Ἰδεότοπου ποὺ δίνεται κάθε χρόνο σὲ ἕναν φοιτητὴ τοῦ Τμήματος Μουσικῶν Σπουδῶν τοῦ Ἰονίου Πανεπιστημίου, εἶχα τὴν εὐκαιρία νὰ ταξιδέψω στὴν ὑπέροχη πρωτεύουσα τῆς Ῥωσίας, τὴν ὄμορφη Μόσχα, ποὺ πῆρε τὸ ὄνομά της ἀπὸ τὸν ποταμὸ Μόσχοβα τὰ νερὰ τοῦ ὁποίου δρόσιζουν τὴν ὁμώνυμη πόλη. Ὅταν ἔμαθα ἀπὸ τὴν ὑπεύθυνη καθηγήτρια πὼς τελικὰ ἤμουν ἡ τυχερὴ ποὺ θὰ ταξίδευε στὴ Ῥωσία γιὰ τρεῖς διανυκτερεύσεις γιὰ νὰ παρακολουθήσω δύο παραστάσεις στὸ φημισμένο θέατρο Bolshoi, μιὰ ὄπερα κι ἕνα μπαλέτο, ἔνιωσα ἀπίστευτη χαρὰ καὶ συνάμα ἀγωνία μιὰς καὶ δὲν εἶχα ξαναταξιδέψει στὸ ἐξωτερικὸ κι ἡ πρώτη χώρα ποὺ θὰ ἐπισκεπτόμουν θὰ ἦταν ἡ ἀπέραντη Ῥωσία, μία ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες χῶρες τοῦ κόσμου! Μόλις γύρισα σπίτι ἀπὸ τὸ πανεπιστήμιο, δὲν περίμενα στιγμή. Ξεκίνησα ἀμέσως νὰ ἀναζητῶ στὸ διαδίκτυο ἀξιοθέατα τῆς Μόσχας ποὺ θὰ ἤθελα νὰ δῶ καὶ συνέταξα μιὰ ὁλόκληρη mosxa-2017 1λίστα ἀπὸ μουσεῖα σύγχρονης τέχνης καὶ πολυμέσων ποὺ θὰ ἤθελα νὰ ἐπισκεφτῶ καὶ ἀπὸ παραδοσιακὰ φαγητὰ ποὺ θὰ ἤθελα νὰ δοκιμάσω! Ἀνακάλυψα ἀκόμη πὼς ὑπῆρχε μουσεῖο μὲ μηχανὲς Arcade βιντεοπαιχνιδιῶν γιὰ νὰ ἐπισκεφτῶ!

Οἱ μέρες περνούσαν. Καὶ τελικὰ ἡ πολυπόθητη μέρα ἔφτασε: 8 Μαρτίου, ἡ ἡμέρα ποὺ τὸ ἀεροπλάνο τῆς Aegean θὰ μὲ μετέφερε ἀπὸ τὴν Κέρκυρα στὴν Ἀθήνα καὶ στὴ συνέχεια στὴ Μόσχα! Μόνο εὐτυχία ἔνιωθα πλέον. Ἀποχαιρέτησα γονεῖς καὶ φίλους καὶ ξεκίνησα μὲ προορισμὸ τὴν περιπέτεια. Ἡ πτήση μου ἦταν ἤρεμη καὶ φτάνοντας στὴ Ῥωσία μπορούσα νὰ ἀντικρύσω ἀπὸ ψηλά, μιὰς καὶ καθόμουν σὲ παράθυρο, χιόνια καὶ λίμνες! Τότε σκέφτηκα πόσο διαφορετικὴ εἶναι ἀπὸ ψηλὰ ἡ Ῥωσία σὲ σχέση μὲ τὴ χώρα μας ποὺ ἀπὸ ψηλὰ βλέπεις μόνο βουνὰ καὶ θάλασσα.

Ἡ διαδρομή μου ἀπὸ τὸ ἀεροδρόμιο πρὸς στὴν πόλη τῆς Μόσχας ἦταν γεμάτη περιπέτεια μιάς καὶ στὸ ἀεροδρόμιο δὲ μιλούσαν ἀγγλικὰ οὔτε στὶς πληροφορίες. Τελικὰ κατάφερα πέρνοντας ἕνα λεωφορεῖο νὰ μεταφερθῶ στὸν κοντινότερο σταθμὸ τοῦ μετρὸ καὶ στὴ συνέχεια στὴ ῤωσικὴ πρωτεύουσα. Προσοχή: οἱ ἐνδείξεις στὸ μετρὸ εἶναι μόνο στὴν κυριλικὴ γραφή!

Ἔφτασα στὸ ξενοδοχεῖο μου στὸ κέντρο τῆς Μόσχας, ξεκουράστηκα, ἀπόλαυσα ῥώσικα φαγητὰ σὲ ἕνα κοντινὸ μαγαζί, κι ἐτοιμάστηκα γιὰ νὰ παρακολουθήσω τὴν ὄπερα Katerina Izmailovamosxa-2017 2 τοῦ Ῥώσου συνθέτη Dmitri Schostakovich στὸ θέατρο Μπολσόι στὶς 19.00 τὸ ἀπόγευμα. Φτάνοντας στὸ θέατρο ἀντίκρυσα ἕνα ἀρχιτεκτονικὸ ἀριστούργημα τόσο στὸ ἐξωτερικὸ ὅσο στὸ ἐσωτερικὸ μὲ τὰ θεωρεῖα καὶ τὰ καθίσματα νὰ εἶναι βυθισμένα σὲ μπορτνὼ βελούδο καὶ χρυσοὺς περίτεχνους στολισμούς. Τὴν ὁροφὴ κοσμούσαν παραστάσεις γυναικῶν ποὺ κρατούσαν ἁρπες κι ἄλλα μουσικὰ ὄργανα κι ἔνας μαγευτικὸς πολυέλαιος ὅμοιο τοῦ ὁποίου δὲν ἔχω ἀντικρύσει ποτέ.

mosxa-2017 5Ἄφησα τὸ παλτό μου καὶ νοίκιασα κυάλια σὰν αὐτὰ ποὺ εἶχα δεῖ στὶς ταινίες νὰ κρατοῦν σὲ παραστάσεις ὄπερας σὲ παλιὰ θέατρα εὐρωπαϊκῶν πρωτευουσῶν! Τώρα θὰ παρακολουθούσα κι ἐγὼ μιὰ παράσταση παρόμοιας κλίμακας. Τὰ φῶτα ἔσβησαν, ὁ μαέστρος ἦλθε στὴ σκηνὴ κι ἡ ὀρχήστρα ἄρχισε νὰ ἀνακρούει τὴ μουσικὴ τοῦ Shostakovich. Τὸ θέαμα εἶχε ἀρχίσει.Τὰ κουστούμα καὶ τὰ σκηνικὰ μὲ κατέπληξαν ὅσο κι ὁ ὄγκος τῆς ὀρχήστρας. Καὶ μόνο τὸ θέαμα αὐτοῦ τοῦ ἱστορικοῦ θεάτρου ἦταν ὑπερκόσμιο. Τελείωσε ἡ παράσταση κι ἔνιωθα σὰν νὰ εἶχα ἀνακαλύψει ἕναν νέο κόσμο. Κατόπιν ἔκανα μιὰ βόλτα μέχρι τὴν ἀπέραντη Κόκκινη Πλατεία καὶ θαύμασα τὸ Κρεμλίνο καὶ τὸν πολύχρωμο, διάσημο καθεδρικὸ ναὸ τοῦ Ἁγίου Βασιλείου. Τὸ κρύο δὲ μὲ ἄγγιζε, ἡ χαρά μου τὰ ξεπερνοῦσε ὅλα. Γύρισα στὸ ξενοδοχεῖο νὰ ὀνειρευτῶ τὴ δεύτερη μέρα.

Ὁ ἥλιος ἀνέβηκε στὸν οὐρανὸ καὶ σηκώθηκα νωρὶς νὰ πάρω τὸ πρωινό μου μὲ τὰ μπλίνις (πιτοῦλες σὰ γαλλικὲς κρέπες), τὴ ξινὴ κρέμα ποὺ τρῶνε οἱ Ῥώσσοι καὶ τὸ kissel (ῥόφημα μὲ φροῦτα τοῦ δάσους πηχτῆς μορφῆς). Βγῆκα ἀπὸ τὸ ξενοδοχεῖο κι ἀντίκρυσα ἕναν ἥλιο ἀπίστευτα φωτεινό. Ἡ θερμοκρασία ἦταν ὑπέροχη! Καμμία σχέση μὲ τὸ κρύο ποὺ περίμενα στὴ Ῥωσία. Μοῦ εἶπαν πέτυχα πολὺ καλὲς μέρες. Τὸ κλίμα ἐκεῖ εἶναι ξηρὸ καὶ ἡ αἴσθηση τοῦ κρύου δὲν εἶναι τόσο ἔντονη ὅσο σὲ ὑγρὰ κλίματα.

mosxa-2017 3Ἕνα πρᾶγμα ἦταν στὸ μυαλό μου: τὸ Μουσεῖο Καλῶν Τεχνῶν Pushkin ποὺ θὰ ἐπισκεπτόμουν σὲ λίγο γιὰ νὰ ἀντικρύσω ἀπὸ κοντὰ διάσημα ἔργα εὐρωπαϊκοῦ ἰμπρεσσιονισμοῦ καὶ ἀμερικανοῦ ἐξπρεσσιονισμοῦ, ἕνα ὄνειρο ποὺ εἶχα πάντα. Ἔφτασα στὸ κτίριο τοῦ μουσείου ποὺ φιλοξενοῦσε τὰ ἔργα αὐτὰ καὶ μαγεμένη ἄρχισα νὰ ἐξερευνῶ τὰ ἐκθέματα. Στὸν πρῶτο ὅροφο ὑπῆρχε ἔκθεση τοῦ Ἰάπωνα καλλιτέχνη Yasumasa Yorimura ὁ ὁποῖος κάνει ἕνα ἐντελῶς πρωτότυπο μεταμοντέρνο project: μεταμφιέζεται σὲ διάσημους καλλιτέχνες ἢ ἀναπαριστᾶ διάσημους πίνακες βάζοντας στὴ θέση τῶν αὐθεντικῶν προσώπων τὸ δικό του μὲ τὴ βοήθεια τοῦ maquillage. Δὲ μὲ γοήτευσε μόνο ἡ ἰδέα πίσω ἀπὸ τὸ project του ἀλλὰ κι ὁ τρόπος ποὺ ὑλοποίησε τὴν ἰδέα αὐτή.

Κάποια ἀπὸ τὰ ἀγαπημένα μου ἔργα ἦταν αὐτὸ ποὺ ἀναδημιούργησε τὸ Μυστικὸ Δεῖπνο τοῦ Leonardo Da Vinci βάζοντας στὴ θέση τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τὸν Da Vinci καὶ στὴ θέση τῶν Ἀποστόλων διάσημους καλλιτέχνες ὅπως τὸν Durer, τὸν Rembrandt, τὸν Van Gogh, τὸν Marcel Duchamp κ.ά. ὅπως καὶ τὰ ἔργα ποὺ ἀναπαριστᾶ τὸν Magritte κι ἐκεῖνο ποὺ ἀναπαριστᾶ τὸν Kafka μὲ τὸ λούτρινο ἀρκουδάκι του.

Καὶ ὁ ἐνθουσιασμός μου δὲν τελείωσε ἐκεῖ. Ἀνέβηκα στὸν δεύτερο ὅροφο τοῦ μουσείου καὶ βυθίστηκα σὲ μιὰ θάλασσα χρωμάτων ποὺ ἀνάβλυζε ἀπὸ τὰ ἔργα θρυλικῶν ἰμπρεσσιονιστῶν ζωγράφων: Van Gogh, Gustave Courbit, Paul Gauguin, Rembrandt, Claude Monet, Edgar Degas, Pierre- Auguste Renoir. Ὑπήρχαν ἀκόμη γλυπτὰ τοῦ Auguste Rodin! Ἴσως ἦταν μιὰ ἀπὸ τὶςmosxa-2017 4 πιὸ εὐτυχισμένες στιγμὲς τῆς ζωῆς μου ὅταν συνειδητοποίησα πὼς μὲ χωρίζουν μόλις λίγα ἐκατοστὰ ἀπὸ τὰ δημιουργήματα αὐτῶν τῶν σπουδαίων ἀνθρώπων καὶ ἦταν σὰ νὰ νιώθω τὸ ἀνάγλυφο τῆς μπογιᾶς ποὺ γεννήθηκε ἀπὸ μιὰ κίνηση τῶν χεριῶν τους.

Τὴν ἑπόμενη μέρα εἶχα νὰ παρακολουθήσω τὸ μπαλέτο μὲ τὴ μουσικὴ τοῦ Tchaikovsky Eugene Onegin ἐπίσης στὸ θέατρο Bolshoi. Ἡ λυρικὴ μουσικὴ τοῦ Ῥώσου αὐτοῦ συνθέτη μὲ ταξίδεψε.Τὸ θέαμα τῶν καλλίγραμμων αὐτῶν χορευτῶν καὶ χορευτριῶν μὲ τὰ ἀριστοκρατικὰ κουστούμια ποὺ ἔλεγαν αὐτὴν τὴν ἱστορία ἀγάπης μέσα ἀπὸ τὶς κινήσεις τῶν κορμιῶν τους μὲ ἔκανε νὰ ὀνειρευτῶ.

Τὸ ἑπόμενο πρωὶ θὰ ἐπέστρεφα στὴν Ἑλλάδα, πλέον μὲ ἕναν ἄλλον ἑαυτὸ μὲ νέες ἰδέες καὶ ἐμπειρίες. Εὐχαριστῶ τὸν Ἰδεότοπο ποὺ μοῦ ἔδωσε τὴν εὐκαιρία νὰ ζήσω αὐτὸ τὸ μοναδικὸ ταξίδι, τόσο στὴ γῆ ὅσο καὶ στὴ ψυχή.

Ἰωάννα Ἀλεξοπούλου-Δουκουμέ, Φοιτήτρια τῆς κατεύθυνσης μουσικολογίας στὸ Τμῆμα Μουσικῶν Σπουδῶν τοῦ Ἰονίου Πανεπιστημίου

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Back to top
Back to top