3Η ΗΜΕΡΙΔΑ ΜΕ ΘΕΜΑ: ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

 

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε η 3η Ημερίδα που διοργάνωσε ο ΙΔΕΟΤΟΠΟΣ σε συνεργασία με την Ελληνική Εταιρία Υπαρξιακής Ψυχολογίας «Γίγνεσθαι». Πραγματοποιήθηκε στην Ελληνοαμερικάνικη Ένωση (Μασσαλίας 22) το Σάββατο 14 Οκτωβρίου 2017 και είχε διάρκεια από τις 10.00 έως 15.00.

Το προεδρείο της ημερίδας απαρτιζόταν από τον καθηγητής και πρώην πρύτανη του Παντείου Πανεπιστημίου Γιώργο Κοντογιώργη και τον Πρόεδρο του ΔΣ της εταιρίας ΙΔΕΟΤΟΠΟΣ Γιώργος Μπουσούτας – Θανάσουλας.

Η ημερίδα ξεκίνησε με τους χαιρετισμούς εκ μέρους της εταιρίας ΙΔΕΟΤΟΠΟΣ και της Ελληνικής Εταιρίας Υπαρξιακής Ψυχολογίας «Γίγνεσθαι» από τον Δημήτρη Κοντέση και την Κατερίνα Ζύμνη αντίστοιχα.

Στην συνέχεια ο Γιώργος Κοντογιώργης έλαβε τον λόγο, αφού τον παρουσίασε ο Γιώργος Μπουσούτας – Θανάσουλας, για την γενική εισήγηση της ημερίδας. Στην εισήγηση του ο Γιώργος Κοντογιώργης επιχείρησε με επιτυχία να ορίσει τις έννοιες ‘ασφάλεια’, ‘δικαιώματα’ και ‘Δημοκρατία’. Στην εισήγησή του αναφέρθηκε στην ‘κακοποίηση’ της έννοιας ‘Δημοκρατία’ από στοχαστές του Διαφωτισμού μέχρι και συγχρόνους. Συνέδεσε την Δημοκρατία με την Ελευθερία και τα Δικαιώματα σχολιάζοντας σχολίασε τον τρόπο που η σχέση αυτή εκφράζεται σήμερα. Ονόμασε την σημερινή έκφραση της πολιτικής διοίκησης ‘εκλογική μοναρχία’ και την συνέκρινε με το πολίτευμα που υπήρχε στην Πόλη. Κατέληξε λέγοντας ότι «η ανομία είναι ο κύριος τροφοδότης της ανασφάλειας και της έλλειψης ελευθερίας».

Ακολούθησε η εισήγηση του Αριστείδη Χατζή, Αν. καθηγητής Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών με τίτλο Η βόμβα που είναι έτοιμη να εκραγεί. Το ότι ο Κόσμος μας έχει αλλάξει από τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου είναι γεγονός μας είπε. ‘Τρομοκρατικά’ κτυπήματα πραγματοποιούνται συχνά όχι μόνο στις μεγαλουπόλεις της Δυτικής Ευρώπης και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής αλλά σε όλες τις χώρες σε όλον τον πλανήτη. Με αφορμή αυτή την πραγματικότητα μας υπέβαλε σε μια σειρά νοητικών ερωτημάτων στην προσπάθειά του να απαντήσει αν επιτρέπονται και σε ποιες περιπτώσει τα βασανιστήρια.

Στην συνέχεια τον λόγο έλαβε το Διευθυντής Σύνταξης της εφημερίδας «Δημοκρατία» και ειδικός συνεργάτης του τμήματος ΜΜΕ του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Νίκος Ελευθερόγλου. Στην εισήγησή του, με τίτλο «Η «Ανασφάλεια» μπορεί να οδηγήσει στην «ανελευθερία»; θεώρησε ότι ο Κόσμος μας έχει αλλάξει από την 11η Σεπτεμβρίου 2001 με την θέσπιση νόμων που στην πραγματικότητα περιορίζουν θεμελιώδεις ελευθερίες. Την ίδια στιγμή όμως πολλοί πολίτες, ίσως οι περισσότεροι, είναι έτοιμοι να θυσιάσουν κάποιες από τις ελευθερίες και τα δικαιώματά τους για να νιώσουν ασφάλεια. Θα αναρωτηθεί αν η ανασφάλεια των πολιτών, η οποία στηρίζεται σε πραγματικούς ή μη λόγους, μπορεί να οδηγήσει σε περιορισμό των δικαιωμάτων και των ελευθεριών και αν είμαστε ικανοποιημένοι από τα αποτελέσματα αυτών των πολιτικών.

Βασικό πρόβλημα της ανθρώπινης ζωής θεώρησε την επιλογή ανάμεσα στην ασφάλεια και την ελευθερία η Ιωάννα Μουτσοπούλου, δικηγόρος και μέλος της ΜΚΟ Σόλων, στην εισήγησή της με τίτλο Ασφάλεια ή Ελευθερία; Ένα μη υπαρκτό δίλημμα Παρ’ όλα αυτά το όρισε ως ψευδοπρόβλημα γιατί και τα δύο συνδέονται άρρηκτα. Αυτός είναι και ό λόγος που καθιστά αναγκαίο τον επαναπροσδιορισμό τους και τόνισε ότι «τα μέτρα που καταστέλλουν την ελευθερία δεν επιφέρουν ασφάλεια». Θεώρησε ότι οι πολίτες πρέπει να πάρουν την πρωτοβουλία και να ορίσουν ξανά την σχέση της ελευθερίας με την ασφάλεια, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα την έννοια του ενεργού πολίτη, όπως αυτή δεν έχει αναδειχθεί μέχρι σήμερα.

Η ύπαρξη τρομοκρατικών επιθέσεων δημιουργεί νέα πραγματικότητα. Μια ‘νέα κανονικότητα’ την ονόμασε η Λίλα Λεοντίδου, Καθηγήτρια Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου στην εισήγησή της με τίτλο Ελευθερία vs Ασφάλεια στις Παραδοσιακές Βιομηχανικές Μεγαλουπόλεις της Αγγλίας. Αυτή η νέα κανονικότητα δημιουργεί νέα δεδομένα για την αστική ανάλυση. Αυτή δεν γίνεται πλέον στις μεγαλουπόλεις της Δυτικής Ευρώπης με τις καθιερωμένες κατηγορίες του κοινωνικού διαχωρισμού και των κινημάτων για το ‘δικαίωμα στην πόλη’. Οι νέοι κοινωνικοί διαχωρισμοί, με συγκρούσεις που φτάνουν στα όρια ενός ακήρυκτου πολέμου, επιβάλουν καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης που με την σειρά τους υποσκάπτουν τις αρχές των δυτικών δημοκρατιών. Στην εισήγησή της μέσα από παραδείγματα των βρετανικών πόλεων μας παρουσίασε τις πολιτικές επιπτώσεις που έχει η ‘νέα κανονικότητα’ τόσο στην αστική γεωγραφία, όσο και στον πολιτισμό.

Ακολούθησε μια ενδιαφέρουσα ανταλλαγή απόψεων και ερωτημάτων μεταξύ των εισηγητών και του ακροατηρίου πάνω στα ζητήματα που αναλύθηκαν και ειδικότερα στην πολιτική έκφραση του ερωτήματος της ημερίδας. Καθοριστικές και ιδιαίτερα συνεκτικές ήταν οι παρεμβάσεις του συντονιστή της Γιώργου Κοντογιώργη.

Mετά από ένα σύντομο διάλλειμα ξεκίνησε το δεύτερο μέρος της ημερίδας το οποίο ήταν επικεντρωμένο στην τεχνολογία και την ψυχολογική προσέγγιση του ερωτήματος.

Ο πολιτισμός μας όμως έχει χαρακτηριστεί από πολλούς διανοητές, ως τεχνολογικός πολιτισμός. Η τεχνολογία, με διάφορες μορφές, έχει εισέλθει στην καθημερινότητά μας και την επηρεάζει. Ότι έχει δημιουργήσει ο άνθρωπος το έχει κάνει για συγκεκριμένο λόγο και σκοπό. Είναι όμως πάντα έτσι; Σε διάφορες συζητήσεις για τον ρόλο της τεχνολογίας εκφράζεται μια ‘προκλητική αντίληψη’ μας, είπε ο Μπάμπης Κόκκινος Μέλος ΣΕΠ/Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου στην εισήγησή του Είναι ασφαλή τα τεχνήματα; - Σκόρπιες σημειώσεις για τη σχέση της τεχνολογίας με την πολιτική, η οποία συνδέει τα τεχνικά πράγματα με πολιτικές ιδιότητας. Στην συζήτηση αυτή οι εφαρμογές της σύγχρονης τεχνολογίας κρίνονται όχι μόνο θα την θετική ή αρνητική συμβολή τους στην παραγωγικότητα και το περιβάλλον παραδείγματος χάρη, άλλα και για τους τρόπους που ενσωματώνονται σε διάφορες μορφές εξουσίας και ισχύος. Έχοντας αφετηρία την άποψη του Lewis Munford ότι υπάρχουν δύο χρήσεις της τεχνολογίας, η απολυταρχική και η δημοκρατική, παρουσίασε της προϋποθέσεις συσχέτισης της δημοκρατικής χρήσης της τεχνολογίας με την ασφαλή κοινωνική διαβίωση.

Συνεχίζοντας και εξειδικεύοντας την συζήτηση αυτή κατά κάποιο τρόπο, ο Πέτρος Στεφανέας, Επ. καθηγητής ΣΕΜΦΕ Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο στην είσηγησή του με τίτλο Μνήμη και Δικαιώματα στο Διαδίκτυο αναφέρθηκε σε ένα σύγχρονο τεχνολογικό φαινόμενο το Διαδίκτυο. Παρουσίασε τις θετικές προσδοκίες που στην αρχή της ύπαρξής του δημιούργησε και στα ερωτήματα και την κριτική που στην συνέχεια εκφράστηκε. Ένα από τα ερωτήματα αυτά αφορά την διαχείριση και την χρήση των δεδομένων που υπάρχουν στο Διαδίκτυο και κυρίως των προσωπικών δεδομένων. Ένα ερώτημα με το οποίο κυρίως ασχολήθηκε είναι το αν και κατά πόσο πληροφορίες προσωπικού χαρακτήρα μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τρίτα πρόσωπα, συμπεριλαμβανομένου των δομών εξουσίας, και αν η απάντηση είναι θετική, σε ποιο βαθμό αυτό μπορεί να είναι αποδεκτό.

Τα νέα δεδομένα στην κοινωνία δημιουργούν κατά συνέπεια έντονη την αίσθηση της ανασφάλειας και της αβεβαιότητας. Αυτή η αίσθηση κατά την Κατερίνα Ζύμνη, Δρ. Ψυχολογίας, ιδρυτικό μέλος του «Γίγνεσθαι» στην εισήγησή της Η δύναμη της ομάδας ως αντιστάθμισμα στις αντιξοότητες, συνδέεται με μια έλλειψη νοήματος την οποία βιώνει ο άνθρωπος του 21ου αιώνα, που δημιουργείται από την μη ύπαρξη στόχων που να τον ικανοποιούν. Η έλλειψη στόχων και οραμάτων όμως είναι ενάντια στην ανθρώπινη φύση, γιατί για τον άνθρωπο είναι αναγκαίο να κατανοεί το περιβάλλον και τα βιώματά του ώστε σε με ασφάλεια να αναπτύξει δεξιότητες που θα του επιτρέπουν να ζει λειτουργικά. Στην εισήγησή της μας παρουσίασε τις δυνατότητες που το άτομο μπορεί να αναπτύξει μέσα στο ασφαλές περιβάλλον μιας ομάδας, συμπεριλαμβανομένης της οικογένειας και την δύναμη που αυτό μπορεί να πάρει ώστε να ανταπεξέλθει στις δυσκολίες της καθημερινότητας, τόσο σε προσωπικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο.

Και ενώ όλα τα στοιχεία συγκλίνουν στο ότι ο σύγχρονος άνθρωπος βιώνει μια ανασφάλεια στην καθημερινότητά του, μια έλλειψη εξωτερικής ασφάλειας κατά την Ευγενία Γεωργαντά, Δρ. Ψυχολογίας, ιδρυτικό μέλος του «Γίγνεσθαι» στην εισήγησή της Η ανάπτυξη της εσωτερικής αίσθησης ασφάλειας ως αντίδοτο στην αυξανόμενη κοινωνική αβεβαιότητα, έχει την ικανότητα και την δύναμη να βιώσει μια εσωτερική αίσθηση ασφάλειας. Είναι η αίσθηση που συχνά αποκαλούμε αυτοπεποίθηση, εμπιστοσύνη στον εαυτό μας, και η οποία σχετίζεται με την αυτό-εκτίμηση αλλά και την ανάγκη παρουσίας αγάπης και φροντίδας τόσο στην προσωπική μας ζωή όσο και στον ευρύτερο κοινωνικό ιστό. Σύμφωνα με την άποψη των ανθρωπιστικών σχολών σε όλη την διάρκεια του βίου του ο άνθρωπος διανύει μια ανελικτική πορεία, που διευκολύνεται ή παρεμποδίζεται από το περιβάλλον, στοχεύοντας προς την αυτό-πραγμάτωση και ολοκλήρωση του δυναμικού του. Το «DNA της ψυχής» όπως το παρουσίασε στην εισήγησή της, αναφέρεται σε αυτή την διαδικασία ανέλιξης του δυναμικού μας και του τρόπου που δημιουργεί την αίσθηση της εσωτερικής ασφάλειας, η οποία κατά την άποψή της μπορεί να λειτουργήσει ως αντίδοτο στην εξωτερική βιωμένη ανασφάλεια.

Μετά την ολοκλήρωση της δεύτερης ενότητας της ημερίδας ακολούθησε ένας νέος γύρος συζήτησης ανάμεσα στους συμμετέχοντες και τους εισηγητές. Με τον τρόπο αυτό νέες προσεγγίσεις τους θέματος επεξεργαστήκαν και νέα δεδομένα παρουσιάστηκαν.

Η ημερίδα ολοκληρώθηκε με την παρουσίαση των συμπερασμάτων της από τον Γιώργο Μπουσούτα – Θανάσουλα. Με το τέλος της παραδόθηκαν οι βεβαιώσεις συμμετοχής σε αυτούς που την παρακολούθησαν. Όλοι, με ιδιαίτερα καλά λόγια, εκφράστηκαν τόσο για την διοργάνωσή της όσο και για το περιεχόμενο και το επίπεδο των εισηγήσεων και των απόψεων που ακούστηκαν σε αυτή.

Το video της ημερίδας μπορείτε να το δείτε στο ideotopos channel

411 asfalia

    412 asfalia

414 asfalia

   416 asfalia

419 asfalia

  415 asfalia

Με την υποστήριξη:

LOGO HAEC

 

 

Back to top
Back to top